De afgelopen weken heb ik ervaren hoe het is om dichter bij mezelf te komen. Tijdens een verblijf in Griekenland nam ik echt de tijd om te landen in mezelf. Geen ruis, geen rollen, geen moeten. Alleen ik, de stilte, de zon, de zee.
Wat ik daar voelde: als ik leef vanuit die plek — vanuit wie ik werkelijk ben — dan ontstaan er andere verbindingen. Echter. Dieper. Vrijer.
Wat verandert er als je leeft vanuit echtheid?
Ik merk dat er iets verschuift, ook in mijn werk. Gesprekken worden opener. Samenwerkingen eerlijker. Keuzes helderder. Ik voel meer rust, maar ook meer scherpte. Niet omdat ik harder werk, maar omdat ik werk vanuit verbinding. Met mezelf. Met wat klopt. En daardoor ook met anderen.
Echtheid in werk betekent voor mij:
- Niet altijd weten, maar wel durven voelen
- Niet alles oplossen, maar wel echt aanwezig zijn
- Niet perfect zijn, maar wel oprecht
Het verandert hoe ik kijk, hoe ik luister, hoe ik begeleid.
Wat helpt mij om bij mezelf te blijven?
Sinds die ervaring ben ik me bewuster van wat mij helpt om bij mezelf te blijven:
- Stilte — om te luisteren naar wat er vanbinnen speelt
- Beweging — wandelen, ademen, buiten zijn
- Schrijven — om gedachten en gevoelens ruimte te geven
- Eerlijkheid — ook als het schuurt
- Verbinding — met mensen die écht willen zijn
Het zijn geen grote dingen. Maar ze maken een groot verschil.
Wat ik jou gun
Ik deel dit niet omdat ik het allemaal weet, maar omdat ik weet dat ik niet de enige ben. Veel mensen zijn op zoek naar echtheid. Naar een manier van leven die klopt van binnenuit.
Wat ik jou gun?
Ruimte. Om stil te staan. Om te voelen wat voor jóu klopt. Om los te komen van wat moet, en te bewegen naar wat mag.
Echtheid is geen eindpunt. Het is een uitnodiging. Steeds opnieuw.
Misschien is dit een goed moment om die uitnodiging aan jezelf te geven.